Rheingold/TEE rijtuigen

Inleiding
Constructie
Draaistellen
Interieur
Kleurstelling

Constructie

Alle Rheingold rijtuigen en latere TEE rijtuigen (afgezien van de Eurofima typen) hebben een lengte van 26,4 meter, behalve de barrijtuigen ARD4üm-64 en restauratierijtuigen WR4üm-64 die een lengte van 27,5 meter hebben. De rijtuigen werden geconstrueerd uit een opbouw en chassis van staal van het soort ST 52. De dikten van de wanden varieerden tussen de 1,5 en 3 mm.

De Rheingold/TEE rijtuigen die tot en met 1965 gebouwd zijn, onderscheiden zich van de andere rijtuigen doordat de rijtuigdaken afgerond zijn aan het eind, dit in tegenstelling tot de andere rijtuigen die allemaal een recht aflopend dak uiteinde hebben.

Nieuw waren ook de warmtewerende goudbedampte vensters in de rijtuigen die de helft van de ultraviolette straling absorbeerden. In principe kunnen in de rijtuigen geen vensters geopend worden, alleen zijn er op een aantal plaatsen ramen die konden worden opengeklapt wanneer het klimaatbeheersings systeem zou uitvallen zodat er toch voldoende luchtverversing is.

De verbindingsdeuren tussen de rijtuigen waren zelfsluitend door middel van een elektropneumatisch systeem. Dat de deuren zelfsluitende waren droeg bij aan de rust in de rijtuigen omdat mensen niet per ongeluk de deuren konden laten openstaan. De rijtuigovergangen zelf waren voorzien van moderne rubberen overgangen.

De toegangsdeuren tot de rijtuigen vanaf de perrons waren UIC draaiklapdeuren. Was in de trein een deur niet goed gesloten dan maakten kleine signaallampjes aan de buitenkant van de rijtuigen dit kenbaar.